Historie van Soest
- De Soester Eng
Lintdorp
Soest is ontstaan als lintdorp op de flanken van de Eng, die in de voorlaatste IJstijd door grote massa’s ijs is opgestuwd als een vloerkleed. Zwerfkeien herinneren nog aan die periode. Eeuwenlang werden de akkers door de boeren gebruikt voor het verbouwen van rogge, boekweit en niet te vergeten de Soester knollen, die zelfs op Paleis Soestdijk werden gegeten. De bemesting van de arme zandgronden kwam van de schapen die de bijna eindeloze heide begraasden. Hun mest werd gemengd met heideplaggen en in het voorjaar vanuit de potstallen verdeeld over het land. In de jaren zeventig van de vorige eeuw zijn grote delen van de Eng bebouwd. Gelukkig is vooral de Zuidereng met het Enghenbergje, de grafheuvel uit de Steentijd, een open gebied gebleven, van waar de bezoeker kan genieten van verrassende vergezichten. Boeren bewerken het land nog steeds en verbouwen naast maïs de laatste jaren weer de oude gewassen, zoals rogge en luzerne. Soest is zuinig op haar Eng. Het is een aardkundig monument.
Bestaansbronnen
De gemeente Soest heeft een oppervlakte van ruim 46 vierkante kilometer en telde op 1 januari 2009 45.718 inwoners. De belangrijkste bestaansbronnen zijn industrie, dienstverlening en landbouw. Van oorsprong is Soest een katholiek boerendorp. Van die geschiedenis is nog veel terug te vinden. Museum Oud Soest geeft een boeiend en sfeervol beeld van de lokale geschiedenis, terwijl het Militaire Luchtvaart Museum in Soesterberg een indrukwekkend en compleet zicht biedt op de historie van de Nederlandse luchtvaart. Voor de dierenliefhebbers opent de Paardenkamp graag haar deuren, evenals de Charlottehoeve, de biologische boerderij in de Soester bossen.